روزگار من

دراین صباحی طویل که قادر به کتابت نبودیم طوطیان شکر شکن یا همان کلاغان خودمان خبر های کثیری در رابط ملک وطن و دیار اجنبی آوردند و ما را کمی مسرور وبسیاری نالان کردند.

نمی دانیم چگونه گوییم که به مذاق عالی خوش  آید و چگونه گوییم که در اوصاف وقایع موجود جهان باشد. چون هرگونه گوییم کسی مسرور می گرددو دیگری نالان .پس چشمان خود را می بندیم و نه از شادی قومی غره شده و نه از ناراحتی قومی دیگر عذاب وجدان می گیریم

پس خدایا چنان کن سر انجام کار / تو خوشنود باشی و ما رستگار